ผู้เขียน หัวข้อ: แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า : ไม่มีส่ายหัวระอา มีแต่พยักหน้าสนุกสนิทใจ  (อ่าน 45 ครั้ง)

admin

  • Administrator
  • Newbie
  • *****
  • กระทู้: 34
    • ดูรายละเอียด
แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า : ไม่มีส่ายหัวระอา มีแต่พยักหน้าสนุกสนิทใจ 
เขียนโดย Obelisk      
ศุกร์, 01 ธันวาคม 2006

และแล้วฉันก็ค้นพบด้วยสายตาตัวเองว่า หนังนอกสายตา ดูท่าไร้สมองและไม่มีชั้นเชิงอย่าง "แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า" ได้อารมณ์บันเทิงกลับมาพะเรอเกวียน หลังจากได้เผาผีและไว้อาลัยให้กับหนังไทย 2 เรื่องก่อนหน้า

ในขณะที่ไม่แม้แต่จะคิดลากขาตัวเองไปดู "พยัคฆ์ร้ายส่ายหน้า" เรื่องปฐมภาค เพราะขยาดกลัวหนังตลกคาเฟ่เล่นหนังตลกคาเฟ่ที่ยังคงเป็นตลกคาเฟ่

แต่ "แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า" มาด้วยชั้นเชิง (ขออภัยหากยกย่องมากเกินงาม) ที่เหนือกว่าหลายขุมจากหนังตลกคาเฟ่ดาดดื่นเรื่องอื่น ๆ ไม่ใช่เพราะน้องแดนต๊องได้น่ารักเพียงอย่างเดียว

เมื่อเครดิตปิดท้ายทะยานขึ้น ความดีน่าจะอยู่ตรงนี้กระมัง เมื่อหนังได้มีคนเขียนบทที่ชื่อ พิง ลำพระเพลิง พี่คนเดียวกับที่กำกับหนังตัวเองได้อย่างพิกลพิการ อิหลักอิเหลื่อ แล้วคนดูอย่างฉันเลยชี้ชัดฟันธงว่าอาการไม่เอาทางไหนซักทางของพี่เค้าเรียกว่า ห่วยโว้ย นั่นแหละ "โคตรรักเอ็งเลย"

แต่ความเป็นพิง ลำพระเพิง ที่ทำหน้าที่ได้ดีในหนังของตัวเองคือ ความใส่ใจในอาการกุ๊กกิ๊กในความละมุนของความรัก เลยขัดเกลาเสี้ยนตลกคาเฟ่ให้เนียนได้ แล้วโปะใส่อารมณ์ดราม่า ผลิตภัณฑ์หนังที่ได้จึงออกมาเป็นบทสนทนาของคนสองคนที่รักกัน ได้อย่างน่ารัก ไม่เสี่ยว ไม่แหวะ ไม่เฟค และคนมีความรักบางคนก็นั่งอมยิ้มน้อย ๆ ตามไปอย่างน่ารักน่าชัง

"แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า" แน่ ๆ ว่าไม่ใช่หนังดีประกันการันตีคุณภาพ แต่คือหนังที่หากว่ากันในแง่สินค้าเชิงพาณิชย์ที่จะขายความ "บันเทิง" แลกกับเงินคนดู ผลลัพธ์คือทำได้สำเร็จจริงโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ ไม่ได้เอาสินค้าห่วย ๆ มาย้อมหลอกขาย หรือโชว์แค่ว่ามีแพ็คเกจจิ้งดี ๆ แต่คลุมความกลวงโบ๋โหว่แหว่งของหนังไว้

หนังเรื่องนี้พอจะได้เรื่องได้ราวบันเทิง เพราะมุขตลกคาเฟ่ดูลด ๆ น้อย ๆ ลง ไม่เกินขอบหนังให้เลอะเทอะ และไดเร็คชั่นของหนังยังคงอยู่ได้ไม่โดนโยนทิ้ง และอยู่ได้จนจบเรื่อง

แล้วในไดเร็คชั่นตรงนั้นคือ กลุ่มก้อนที่เรียกว่า ดราม่า ซึ่งส่งเอฟเฟ็คต์ให้หนังดึงคนดูไว้ได้ด้วยความรู้สึกร่วมกันอยู่หมัด

มุขตลกสารพัดใน "แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า" ออกมาค่อนข้างจะผ่านกระบวนการคิด การทำงานของบทมาแล้ว ไม่ใช่ปล่อยให้นักแสดงตลกมาเล่นกันเอง ซึ่งแน่นอนว่าเละและเลอะเป็นแน่

ความเป็นเนื้อเป็นหนังเป็นกลุ่มเป็นก้อนได้นิดหน่อยพอจะทำให้หนังได้ใจอย่างบันเทิง

เป็นก๋วยเตี๋ยวที่รู้สึกได้ว่าคนทำใส่ความตั้งใจและประณีตกับมัน ไม่ใช่สักแต่ทำลวก ๆ เพราะเห็นเรื่องตลกเป็นสารอาหารที่ยังไง้ ยังไงก็มีคนมายืนต่อคิวตั้งแต่ยังไม่เปิดหน้าร้าน

เมื่อบทสรุปของหนังออกมา แล้วทำได้ถึงขั้นสลักคำสอน "หนังเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า" ในหนังขายตลกอักโขเรื่องนี้ นั่นคือสิ่งที่น่าชมเชย นี่คือสิ่งที่เรียกว่าชั้นเชิง

ความดีที่มีอยู่นั่นคือ การลดบทบาทอาการตลกก้าวร้าวเอะอะไร้สาระของตลกคาเฟ่ทั้งหลายลงอย่างศิโรราบระดับพื้น และดูเป็นชาวบ้านชาวดินอย่างเนียนแน่นมากกว่า ดูมีสติ มีสมองขึ้นมา ดูคล้ายมีลมหายใจ แล้วเราก็พร้อมจะฟังมันพูดเมื่อมันมีสมองขึ้นมาบ้าง ก็ไม่แปลก

พลังที่น่าจะดึงมือคนเดินไปตีตั๋วทันที น่าจะเป็นความน่ารักอย่างแรงของน้องแดน ดีทูบี ที่เล่นน่ารัก กวนตีน สมธรรมชาติ น้องน่าจะมาทางนี้นานแล้วนะคะ เวิร์คค่ะเวิร์ค, จ๋า ที่เล่นได้ทะเล้น และน่ารัก เนียนธรรมชาติ เป็นผู้หญิงที่อยู่ในระดับกลาง ๆ คือไม่สวยเลย แต่เธอทำตัวน่ารักว่ะ, กลุ่มนักแสดงตลกทุกคนที่คอยแทรกมุขฮาในหนังเรื่องนี้อย่างได้จังหวะและไม่ล้นเกินไปมากนัก

อยากตลกฮา แล้วไม่รู้สึกโง่เกินไป คือ หมายความว่าโง่อยู่ในระดับที่ทนได้ค่ะ สมองระดับเสมอพื้นผิวน้ำอ่ะค่ะ ไปดู "แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า" เถอะค่ะ

นี่จะเป็นหนังที่คุณได้อารมณ์ "บันเทิง" ออกมาเต็มแรง ทั้งฮาโคตรและรู้สึกดีกับมันได้

เวบบอร์ดหนังไทย