ผู้เขียน หัวข้อ: เก๋า เก๋า : อวสานตำนาน Nostalgia  (อ่าน 4 ครั้ง)

admin

  • Administrator
  • Newbie
  • *****
  • กระทู้: 22
    • ดูรายละเอียด
เก๋า เก๋า : อวสานตำนาน Nostalgia
« เมื่อ: ตุลาคม 06, 2018, 01:19:22 PM »
เก๋า เก๋า : อวสานตำนาน Nostalgia 
เขียนโดย Obelisk      
ศุกร์, 01 ธันวาคม 2006

ว่ากันว่า "เก๋า..เก๋า" เป็นโปรเจ็คต์ที่ผ่านการการล้มลุกคลุกฝุ่นจากโปรเจ็คต์เริ่มแรกนับหนึ่งมาสู่โปรเจ็คต์หมายเลข 4 ของพี่บอลแห่งบ้านแฟนฉัน

หนังตั้งใจจะขายความเป็นวันวานแห่งยุค 60–70 สตริงคอมโบไทย ๆ วงดนตรีชื่อดังที่ได้รับการทดสอบจากฟ้าให้มาพิสูจน์หาสิ่งที่ตัวเองไม่มี นั่นคือ ความรักที่มีให้แฟนเพลง

ในขณะที่ใครอาจจะชื่นชม แต่เรามองว่าหนัง ขาย Feel Good–Nostalgia เรื่องนี้ไม่มีอะไรเลย

และสมควรอย่างแรง ถ้าหากทาง GTH จะกลับไปเก็บนอนตะแคงคิดว่า การมองโลก (ในหนัง) ด้วยวิถีทาง Think Positive กับการถวิลหาอดีตกาล ผสานการ Coming of Age อาจจะเป็นผลลัพธ์ที่ใช้ไม่ได้ผลทุกครั้งไป

ในขณะที่ "เดอะเลตเตอร์ฯ" ที่เราก่นบ่นไปนั้น เบาโหวงเหลือเกิน แต่หนังก็ยังพยายามแสดงให้เห็นว่ามีไดเร็คชั่น (ตามประสา) ที่พอเลา ๆ เห็นทางบ้าง แม้จะไม่สะกิดเกิดก่อผลกับคนดูได้

แต่ "เก๋า..เก๋า" ไม่ได้ใช้ประโยชน์อันใดใหม่กับหนังเรื่องนี้

หนังเรื่องนี้ ก็เหมือนหนังเรื่องโน้น คล้ายเรื่องนั้น ไม่ต่างจากเรื่องไหน ภายใต้ฝาครอบของบ้าน GTH

ทั้งการดำเนินเรื่องที่วางไว้ตามวิถีทาง GTH ทุกกระเบียดฟิล์ม ตบมุขตลกตรงนี้ ดราม่าตรงนี้ เรียนรู้จุดนี้ เพื่อที่ตัวละครจะผ่านไปได้แล้วปรับปรุง

ไม่ใช่ว่าหนัง GTH ไม่ดี แต่ภายใต้โลโก้แบบนี้ หนังก็เป็นไปได้เพียงสินค้าแบบเดียวให้กับคนดู หัวใจที่ขาดคือความกล้าฉีกที่จะยอมให้มีความหลากหลาย

เมื่อทำหนังแบบนี้ได้ผลตอบแทนมหาศาล ไม่แปลกที่จะกลับมาวนซ้ำย่ำย้ำเช่นเดิมเพื่อถาม-ตอบโจทย์ที่คิดเองว่า คนดูต้องชอบ คนดูต้องโดน และการกอบโกยได้มากตีค่าเอาเองว่า คือหนทางเดินของความสำเร็จ

"เก๋า..เก๋า" สาระสำคัญอาจจะคือการให้ตัวละครได้เผชิญชะตากรรม เพื่อเติบใหญ่ทางปัญญา

แต่ "เก๋า..เก๋า" ก็คืออาการที่ตะขิดตะขวง สะดุดบางอาการ ชะงักหยุด เพราะพลังการเรียนรู้ที่ได้น้อยนิด แต่หนังพยายามจะบอกว่ายิ่งใหญ่มหาศาล

เพราะตัวละครเดินทางบนฟิล์มอย่างไหลเอื่อยไปทางเดียวกัน เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ

เพราะองศาของหนังไม่เกินรัศมีที่เคยพานพบมา

เพราะไม่มีอะไรที่คุณไม่รู้ตัวล่วงหน้า สมองคุณน่าจะแกะทางไป-มาได้บ้างแหละ ถ้าดูหนังหลาย ๆ เรื่องแล้วรู้สึกได้ว่า ไอ้ห่า กูดูหนังเรื่องเดียวกันเด๊ะเลยนี่หว่า

ข้อหลังนี่ บ่อย ๆ สะสมอาการเข้ามันคือความเฝือ เลี่ยน ระอาได้ง่าย ๆ

หนังจึงประคองอาการตัวเองในมวลรวมที่ให้น้ำหนัก Feel Good ไว้อย่างไม่หล่นหายจากคอนเส็ปต์

แต่ไม่มีปาฏิหาริย์อะไรที่ยิ่งใหญ่มาปลุกกระตุ้นกล่องความทรงจำของใครให้ลุกมาทำงาน

ยังคงปิดตายและอยากปิดตา

ทุกคนในหนังเป็นได้เพียงการแสดงที่ว่างเปล่า เพียงเพื่อให้ผ่านพ้นฉากนั้น ๆ ไป

นักแสดงรับเชิญกิตติมศักดิ์ทั้งหลายยังคงวนเวียนอยู่ในหนังให้คอยจับตาดูเพลิน ๆ (รึป่าวน้อ)

ไม่เถียงซักคำที่มุขตลกยังคงใช้ได้ผลดีเสมอ แต่มันไม่ได้ดันให้ตัวหนังลุกขึ้นมาทำหน้าที่หนัง

พี่บอลคิดอะไรอยู่ค้า หนังเป็นอะไรไป ขาด "ใจ" ใส่ลงไปในหนังหรือเปล่า

นี่น่าจะเป็นหนังด้อยที่สุดในบรรดากลุ่มผู้กำกับแฟนฉัน ที่แตกตัวออกมาทำเดี่ยวกัน

ผลผลิตของพี่บอลวัดวากันในระดับที่คุณภาพสูสีกัน คงเป็นพื้น ๆ สิว ๆ อย่าง "แจ๋ว" หรือ "วัยอลวน 4" ที่หนังไม่สามารถดลให้เกิดอะไรกับหัวใจคนดูได้เลย

มวลรวมก้อนกลมมันไม่ใช่เลวระยำ แต่มันก็แสนไร้ค่าเมื่อกลับไปย้อนคิดถึงมัน (ถ้าอยากจะย้อนคิดน่ะนะ)

และอาจจะถึงบทกาลอวสานของตำนาน Nostalgia แห่ง GTH ได้ซะที

สาธุ

เวบบอร์ดหนังไทย

เก๋า เก๋า : อวสานตำนาน Nostalgia
« เมื่อ: ตุลาคม 06, 2018, 01:19:22 PM »